تمکین کرمانشاهی :
دراواخر پائیز واوایل زمستان سال 1339هجری قمری-کریم کوهساری-نام پدر محمود متخلص به تمکین در خانواده ای متوسط از خانواده های کرمانشاهی دیده بر جهان گشود او قرآن مجید وکنب قدیم مانند نصاب الصبیان همچنین حافظ را در دوران جوانی تحصیل کرده است اما بدلایلی قادر به ادامه تحصیل نبوده است ذوق سرشار وعلاقه وافر تمکین به شعر وادبیات اورا در زمره ی شاعران خوب این دیار قرار داده است اشعار او بیشتر مرثیه و مدح و در وصف امامان وسرور شهدای کربلا ،حسین بن علی (ع)می باشد . او همچنین طنز های زیبا و لطیفی به زبان کردی سروده دیوان تمکین به کوشش استاد فرشید یوسفی به چاپ رسیده است کریم در نوحه ها خون گریه می کند وبا این سیلاب سرخ وروان در مظلو میت پیشوایان به اعتراض می نشیند که زبان زد مرثیه خوانان در مجالس عزاداری است
ووت رباب خیون جگرم اصغر زارم نیه سیر هر جا کم خدایا طفل نازارم نیه
یه منال بیوچک بی پا ودس گم کردمه بلبل شیرین زوان خوش نفس گم کردمه
نوگلی دم وا نکریای نیمه رس گم کردمه
غیر خار ماتمی نیشان له گل زارم نیه اصغر زارم نیه طفل نازارم نیه